Czynniki na dochodowość

zboże

Ważne czynniki przy uprawie

Słońce więc jest najbardziej dobroczynnym czynnikiem
w życiu roślin, a w gęstych sadach drzewa
poza swymi czubkami w zupełności są go pozbawione
i oto druga przyczyna marnej wydajności naszych
sadów. Widziałem skup ziół lubelskie niedaleko Lublina. W gęstym sadzie utrudnioną jest mechaniczna
uprawa ziemi między drzewami, wskutek czego ta
ostatnia zarasta zielskami pokrywa się mchem i tworzy
gruby kożuch, utrudniający dostęp powietrza
i wilgoć do korzeni, w tym kożuchu znajdują schronienie
na zimę mil jony owadów, które na wiosnę
i latem trapią i niszczą rośliny, — oto trzecia przyczyna
nieurodzajności sadów.

Przyczyny małej rentowności

Czwarta przyczyna, najstraszniejsza ze wszystkich,
a prowadząca sady nasze na najlepszych nawet
gruntach do pewnego a nieuniknionego zniszczenia,
to barbarzyński zwyczaj cięcia drzew i formowania
ich koron. Ze względu na niską wartość kupię seler. Zwyczaj ten tak się wżarł w krew
ogrodników nawet inteligentnych ba! szczerze mówiąc
głównie przez nich tylko z uporem godnym lepszej
sprawy podtrzymywany, że długie jeszcze lata
miną, zanim hodowcy się ockną i nareszcie zbuntują
przeciwko barbarzyńskiemu szelmowaniu roślin:
w tych bezmyślnych systemach nauki ogrodniczej
ewolucja mało już pomoże, tu staje się konieczną rewolucja.

Oto cztery główne przyczyny, które dochodowość
sadów w Polsce obniżyły do zera i uczyniły ją
iluzoryczną. Natomiast cena żyta poszybowała w górę.  Jeżeli moi łaskawi czytelnicy przy zakładaniu
nowych sadów dążyć będą do usunięcia
tych przyczyn złego,, to wkrótce przekonają się, że
moje obliczenia dochodowości szczególnie wiecznego
sadu okażą się umiarkowane i zgodne z rzeczywistością.

W sadzie przyjęliśmy, jako zasadę,
sadzenie drzew niskopiennych, uwzględniając nieco
mniejsze odstępy drzew. Sposób ten zakładania ogrodów
owocowych można jednak stosować i przy użyciu
drzew wysokopiennych w uprawach polowych,
w tym jednakże wypadku odległości drzew muszą
być większe i przy uprawie połowy można drzewa
sadzić rzędami w odstępach co 20 m, w rzędzie zaś
drzewo od drzewa co 10 m, corocznie sadzić się będzie
po jednym rzędzie przez 25 lat z tego powstanie
wielki sad polewy wieczny. Przy takich odstępach
dostępne i niekrępujące będą wszelkie uprawy
zbóż i roślin rolnych.

Ten wpis został opublikowany w kategorii seler, żyto i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *