Historia pożywienia

zboża, pszenica

Historia pożywienia

Początki rozwoju cywilizacji człowieka sięgają na
wiele tysięcy lat wstecz. Tylko wykopaliska, wydobyte po
tysiącach lat z głębi ziemi, uchylają rąbka tajemnicy, lecz
nie odzwierciedlają dokładnie pierwotnego życia naszych
praojców i nie dają całkowitego obrazu rozwoju ludzkości.
W odtworzeniu tego obrazu dopomagają nam jednak badania
nad pierwotnymi ludami współczesnymi, które stoją
na bardzo niskim stopniu rozwoju. Dzikie plemiona Australii
i Afryki niewiele odbiegły swym trybem życia od naszych
przodków z zarania historii. Porównywając życie
tych pierwotnych ludów z tym, co wiadomo na podstawie
wykopalisk o człowieku z najdawniejszych czasów, staramy
się poznać całokształt rozwoju ludzkości. Nauka jest
jeszcze daleko od tego celu, do dziś nie udało się rozwiązać
wielu zagadnień. Między innymi nie wiemy dobrze, jakie
były początki rolnictwa. Jednakże badania nad uprawą
roli w epokach dawniejszych i porównanie ich z tym, co
wiemy o dawniejszych ludach pierwotnych, pozwoliły na
wyróżnienie kilku stopni rozwoju, przez jakie przechodziła
ludzkość w zdobywaniu pokarmu roślinnego, zanim
doszła do obecnego stanu rolnictwa.

Uprawa roli

Ludzie pierwotni nie znali uprawy roli ale przynajmniej nie musieli się martwić o ceny pszenicy.  Mężczyzna zajmował
się polowaniem i rybołóstwem, a zaopatrywanie
w żywność roślinną i cała gospodarka domowa spoczywały
na barkach kobiety. Pożywienie roślinne wielką odgrywało
rolę. Było ono ważnym dopełnieniem pokarmu mięsnego,
częstokroć stanowiło nawet podstawę bytu. Toteż doniosła
była rola kobiety, która zaopatrywała dom w pokarm
roślinny, tym donioślejsza, że niełatwe było jej zadanie.
Dokoła pierwotnych chat i jaskiń, które służyły za mieszkanie,
ciągnęły się nieprzebyte puszcze, bagna i szerokie
stepy. Ta dzika przyroda, otaczająca pierwotnego człowieka,
była jedynym spichlerzem, z którego można było
czerpać potrzebne pożywienie

A przecież nie wszystko w jednakowym
stopniu nadawało się na pokarm — wrodzony
instynkt, wspólny człowiekowi i zwierzętom, nakazywał
dokonania najlepszego wyboru. Kobiety, poszukujące roślinnego
pożywienia, wybierały z bogactwa otaczającej
przyrody te rośliny i te ich części, które najbardziej odpowiadały
pożądanemu celowi. Niełatwa to rzecz, dokonanie
takiego wyboru: wszak samych traw istnieje około 8000 gatunków.
Nic jednak nie uszło oczom zbieraczy, jadali oni
wszystkie części roślin : korzenie i łodygi, różne bulwy i kłącza,
pączki, liście i kwiaty, a także owoce i nasiona rzepaku.

Ten wpis został opublikowany w kategorii pszenica, rzepak i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *